فی ما فی

از بازار پارچه آن میتوانید پارچههای اعلا بخرید؛ پارچههایی که برای استفاده زنان فیروزآباد است که اغلب ترک قشقایی هستند و پوشش محلی دارند. منطقه دشت کیل نیز با پوشش جنگلی درختان کیل، سقز و بادام کوهی در مسیر فیروزآباد به فراشبند در ایام بهار بسیار دیدنی است.

سد تنگاب و دریاچه پشت این سد نیز از جاذبههای گردشگری فیروزآباد است و مسافرانی که از سمت شیراز به این شهر میروند یا برعکس، در مسیر خود از کنار این سد عبور میکنند.

جاده پر پیچ و خم بعد از فیروزآباد به سمت جنوب تا رسیدن به دشت کیل که در ارتفاعات این بخش از زاگرس قرار دارد، با گلهای وحشی و درختچههای بادام کوهی تصویری رویایی و نزدیک به آنچیزی است که در شمال ایران میبینیم، اما با پوششی متفاوت.

از سوی دیگر مسیر جادهای فیروزآباد تا شیراز نیز که در جهت شمالی فیروزآباد است با دریاچه سد تنگاب، دشتها و کوهها منظرهای متنوع دارد.

این شهرستان که از نظر جغرافیایی به شیراز نزدیک است، به تنهایی قابلیت دارد که با حجم زیادی از جاذبههای طبیعی و تاریخیاش مقصد مجزایی برای گردشگران باشد.

نرگسزار روستاهای جره و بالاده کازرون تا نیمههای بهمن جذابیتی بینظیر دارد و بیشباهت به تابلو نقاشی نیست. از اسفند تا اردیبهشت بهترین زمان برای گشت و گذار در این شهرستان است که در بخش گرمسیری استان فارس قرار دارد.

دشت برم و جنگل بلوط کازرون یکی از جاذبههای طبیعی دلانگیز است که میتواند با جاذبههای تاریخی – طبیعی اطرافش یک بسته کامل گردشگری برای نوروز شما باشد.

این دشت در 30 کیلومتری شرق کازرون و در مسیر کازرون به شیراز، در منطقهای مرتفع و در ارتفاعی از 1500 تا 2400 متر از سطح دریا واقع شده و بخشی از رشته کوههای جنوب غربی زاگرس را با جنگلهای متراکم بلوط پوشانده است.

علاوه بر درختان بلوط، گونههای دیگر از درختان همچون بادام کوهی،کیالک و ارژن نیز در این دشت وجود دارد که این پوشش متنوع و متراکم در خنکی و رطوبت هوای منطقه تاثیر بسزایی دارد.

نقشبرجسته تیمور میرزا (یل آبگینه) در فاصله 18کیلومتری، غار بیشابور (مجسمه شاپور) در 60کیلومتری، غار بلهزار در 76کیلومتری، روستای زیبای دوان در 43 کیلومتری و تنگ چوگان در 55 کیلومتری این دشت وسیع و زیبا قرار دارند که تمام آنها میتوانند در برنامه سفر شما تعریف شوند.

قطعا در این سفر خاطرهانگیز، جاذبههای بسیاری وجود دارد که میتواند شما را شگفتزده کند؛ اما در میان این همه، دریاچه شهیون چیز دیگری است. دریاچه شهیون یكى از زیباترین دریاچههاى ایران است که پشت دو كوه شاداب و تنگوان در کنار روستای گردشگری پامنار دزفول شكل گرفته و چهره زیبایى به این منطقه داده است.

این آبشار در دهستان شهی که یکی از دهستانهای بخش سردشت دزفول است واقع شده؛ پس باید در ابتدا به شهرستان دزفول در شمال خوزستان و در 150 کیلومتری اهواز، مرکز این استان بروید. پس از آن میتوانید از طریق یک راه آسفالته 75 کیلومتری که دزفول را به شهیون متصل میکند و تا آخرین روستا یعنی آبیدسری کشیده شده، به این دهستان بروید.

در ادامه برای رسيدن به اين درياچه بايد از جاده شهيون تا رسيدن به جاده انحرافي درياچه طي مسير کرد. اين جاده تا پاي درياچه بهصورت آسفالته است و در قسمتي مشخص از کنار درياچه يک پارکينگ مناسب همراه تعداد زيادي قايق براي گردشگران قرار داده شده است. پس از آن و با يک ساعت پياده روي ميتوانيد به منطقهای بسيار زيبا و سرسبز و پوشيده از درختان نخل برسيد.

در اين مکان چشمهاي قرار دارد که از بالاي کوه سرازير شده و در قسمت پايين نيز منظره بسيار زيباي درياچه دیده میشود. وجود چند جزیره كوچك و بزرگ كه روى آنها انبوهى از درختان كُنار و بادام كوهى قرار گرفته، جلوه دیگرى به دریاچه بخشیده است.